Een man van geld, Gillian Freeman

Een man van geldDe huisschilder Jack Prosser wint ineens de voetbalpool: een half miljoen harde guldens. Prosser is een eenvoudig man met als enige vergeeflijke ondeugdje zijn dagelijkse pilsje-pikken in De Kroon. Zijn vrouw Beatrice zou graag een TV willen hebben en nog wat luxe-apparaten voor het huishouden. De kinderen – Moyra, die op het gymnasium zit, en Barry, die in een garage ploetert – willen heel wat méér. Moyra droomt van een rijk, romantisch huwelijk, Barry van een sjieke sportwagen. De Prossers kopen een fraai Arosahuis. Ma krijgt haar TV en heel wat luxe méér en lasten minder. Moyra krijgt haar idylische vrijage en Barry zijn sportauto. Maar weldra komen de moeilijkheden, die het bezit van het vele geld met zich meebrengt. Wat moeten de Prossen beginnen in een riant hotel in Bournemouth?

Ze krijgen geen hap door hun keel en ma voelt zich vernederd, omdat de werkster de etiquette beter blijkt te kennen dan zij. Pa Prosser gaat ‘in zaken’ maar staat daarin spoedig heel lelijk te schutteren. En het huwelijk van Moyra en haar James komt al gauw op het scherp van de mislukking. Barry organiseert in huize Arosa wilde feesten en gaat kriskras op liefdes lichte voeten. Het steeds meer in mineur verlopende verhaal van de voetbalpoolwinnaars spitst zich toe naar een tragisch einde. Barry’s entree in de autorensport wordt een vreselijke catastrofe, die in elk geval de ban breekt van het geld, dat de levens van de Prossers dicteerde. Achtergrond van dit knap gecomponeerde verhaal vormen de miljoenen, die in de voetbalpool het geluk hopen te ontmoeten.

Amsterdam N.V. De Arbeiderspers MCMLXVI – 238 paginas

Oorspronkelijke titel: Jack would be a gentleman
Vertaling: Else Hoog

From Wikipedia, The Free Encyclopedia
http://en.wikipedia.org/wiki/Gillian_Freeman
Gillian Freeman( born 5 December 1929) is a British writer.
Born in London, daughter of Dr. Jack Freeman and his wife, she graduated in English Language and Literature from the University of Reading in 1951. She married Edward Thorpe, novelist and ballet critic of the Evening Standard, in 1955. They have two daughters. One of her best known books was the 1961 novel The Leather Boys (published under the pseudonym Eliot George, a reference to the writer George Eliot), a story of a gay relationship between two young working-class men, later turned into a film for which she wrote the screenplay, this time under her own name. The novel was commissioned by the publisher Anthony Blond, who wanted a story about a “Romeo and Romeo in the South London suburbs”. Her non-fiction book The Undergrowth of Literature (1967), was a pioneering study of pornography. In 1979, on another commission from Blond, she wrote a fictional diary, Nazi Lady: The Diaries of Elisabeth von Stahlenberg, 1938-48; Freeman’s authorship was not at first revealed and many readers took it to be genuine. Her most recent book is But Nobody Lives in Bloomsbury (2006), a fictional study of the Bloomsbury Group.

Geplaatst in Boeken in het Nederlands, Fictie.