De zwarte bruidegom – Dirk van Babylon

De zwarte bruidegomDirk van Babylon is een dertigjarige arts, die vastbesloten is een eingenzinnige plaats te verwerven in het literaire leven, een rasschrijver die het geduld heeft gehad lang genoeg te wachten met publiceren, zodat hij met De zwarte bruidegom een werk kan aanbieden dat onconventioneel is naar thematiek en vormgeving.

Een huisarts uit Brussel heeft een mislukte homo-relatie van vier maanden achter de rug. Om zijn depressie te boven te komen en de leegte weg te schrijven, gaat hij een week naar Napels en Capri en brengt terzelfdertijd verslag uit van gebeurtenissen en toestanden. Hij is op zoek naar ‘de zwarte bruidegom’… Uit de regressie in het verleden blijkt, dat de verlamde moeder en een dominerende zuster, te zamen met de liefdeloosheid in zijn heteroseksuele jeugdomgeving, bepalend zijn geweest voor zijn erotische verlangens, die hij nu heidens wil uitleven, én voor de sterke emotionaliteit die hij steeds weer in abstracte redeneringen heeft willen blokkeren.
Dirk van Babylon is een auteur die soms kwetst, maar zich ook kwetsbaar opstelt in een doolhof die wel eens zijn verdriet van belgië zou kunnen verbergen.

Manteu Antwerpen / Amsterdam – © Dirk van Babylon, 1986 – ISBN 90-223-1048-5 – D 1986 0065 71 – 420 paginas

Omslagontwerp: Nicole Schellekens / Rikkes Vos

Peter van Breusegem
from http://nl.wikipedia.org/wiki/Peter_van_Breusegem

Peter Benedictus Rufinus van Breusegem (Asse, 15 mei 1956) publiceerde als prozaschrijver en dichter onder het pseudoniem Dirk van Babylon.

Leven

Hij groeide op in Liedekerke en deed zijn middelbare studies aan het Sint-Jozefscollege in Aalst. Bepalend voor zijn keuze om geneeskunde te studeren, was het ogenblik waarop zijn moeder multiple sclerose kreeg. Hij schreef zich in aan de faculteit geneeskunde van de Katholieke Universiteit Leuven. Tijdens zijn opleiding tot arts (1974-1981) liep hij stage in Zaïre (nu Congo). In 1981 werd hij dokter in de genees-, heel-, en verloskunde met grote onderscheding. Vanaf 1984 is hij erkend huisarts en heeft hij een duopraktijk in de residentiële Brusselse gemeente Ukkel.

Van Breusegems stimulans om de pen ter hand te nemen is de uitschrijving van de Leo J. Krijnprijs (een manuscriptprijs met in de erelijst van bekroonden onder anderen Boon en Claus). Hij kiest voor het pseudoniem Dirk van Babylon om zijn litteraire loopbaan van zijn beroepspraktijk gescheiden te houden: zijn vaak duidelijk autobiografische proza dat geen taboes uit de weg wil gaan en uitdrukkelijk seksualiteit en seksueel overdraagbare aandoeningen tot onderwerp neemt, zou hem in zijn onkreukbaarheid als arts kunnen aantasten. In 1986 wint hij de Leo J. Krynprijs met zijn debuut De zwarte bruidegom, dat hetzelfde jaar bij Manteau wordt uitgegeven. Doordat de Nederlandse auteur en litteratuurcriticus Jeroen Brouwers in Haagse Post en Knack de identiteit van de bekroonde prijsgeeft, voelt Van Breusegem zich ertoe gedwongen zijn dokterspraktijk op te geven. Toch bleef hij als geneesheer bedrijvig. Hij stichtte de vereniging The Foundation in 1987 en wordt er de voorzitter van. Deze vereniging biedt aidspatiënten hulp en verstrekt inlichtingen over de ziekte.

Hij gaf nog een aantal romans uit: Carthago herrezen (1987), De Brabantse Decamerone, Boek I. De goede week (1989) en de verhalenbundel De vlucht naar Egypte (1988) die later in De goede week werd opgenomen. Van Breusegem romans en verhalen zijn schatplichtig aan zijn beroepsmatige ervaringen en privéleven. Hij velt een streng oordeel over de Westerse beschaving. Ook in Carthago herrezen speelt dit onderwerp een belangrijke rol tegen de achtergrond van zijn dokterspraktijk, waarin de machteloosheid van de huisarts tegenover aidspatiënten uitgedrukt wordt. Over seropositiviteit schreef Van Babylon ook het essay Seks en cultuur (1989). In zijn eerste twee romans experimenteert de auteur met verschillende taalregisters: toneel, monoloog, gedicht, brief, advertentie, dialoog, etc. Zijn latere werk, zoals De Brabantse Decamerone, is sterker gestructureerd.

Tussen 1989 en 1993 richtte hij zich op het buddysysteem voor aidspatiënten. Sinds 1993 is Van Babylon opnieuw huisarts in Brussel. In 1995 schrijft hij het luisterspel Molinos. Na een periode van stilte op litterair gebied, laat hij opnieuw gedichten, satirische sonnetten, verschijnen als Dirk van Babylon, in het litteraire e-zine Meander. Van Breusegem engageerde zich ook politiek en was verschillende keren kandidaat voor de Vlaams-nationale partij Volksunie (VU) en, na de ontbinding van die partij, voor Spirit.

Zijn gecombineerde bezorgdheid als zorgverstrekker en flamingant komt tot uiting in zijn ergernis over de opvang van Nederlandstaligen in de ziekenhuizen, zoals blijkt uit een interview in het tijdschrift Brussel Deze Week:
“Het is toch vreselijk om zien dat mensen die sukkelen met hun gezondheid, mensen die in een kwetsbare positie zitten, omzeggens door het stof moeten kruipen om te krijgen waar ze recht op hebben. Ik ben wel geen kaakslagnationalist, maar ik zie toch wel waar het fout gaat, ja”.

Hij bekeert zich tot de islam, een godsdienst waarbinnen hij een strekking voorstaat die voor verlichting en vooruitgang ijvert. Hij is gehuwd geweest met een Marokkaanse vrouw. In 1997 werd een dochter geboren.

Van Breusegem is actief lid van Pro Medicis vzw, die zich inzet voor de tweetalige zorg te Brussel, en lid van Myriade, een vereniging van dichters. Hij ijvert voor de oprichting van een Komische Opera in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Geplaatst in Boeken in het Nederlands, Fictie.